Psychologowie udzielają kilku rad, jak łagodnie przejść ten okres, który mimo radości, może się też wiązać ze stresem (jak po każdych wakacjach)

  • Nawet jeśli uważasz, że koronawirus nie jest taki groźny, to staraj się przestrzegać wszystkich nakazów. Takie zachowanie nie będzie stresować kolegów i koleżanek w szkole, a poza tym nie przysporzy ci problemów. Dzięki temu dość łagodnie przetrwasz powrót do szkoły.
  • Jeśli trudno będzie ci się przestawić, porozmawiaj z innymi, zapytaj, jak sobie z tym radzą, w razie trudności porozmawiaj z nauczycielem i poproś o czas przejściowy w szkole.
  • Jeśli trafi ci się stresujący dzień w szkole, zrób coś, żeby odreagować stres. To musi być coś przyjemnego dla ciebie. Możesz pójść pobiegać, spotkać się z przyjaciółmi (najlepiej na świeżym powietrzu) czy obejrzeć ulubiony film.
  • W tak trudnym czasie wszyscy możecie pomóc sobie nawzajem. Jeśli widzisz, że ktoś siedzi w kącie, jest smutny czy zdenerwowany, podejdź do niego, porozmawiaj. Możesz tym bardzo pomóc, a w przyszłość, kiedy ty będziesz mieć zły dzień, na pewno odwdzięczy ci się tym samym. To świetna forma zacieśniania przyjaźni i powtórki z materiału szkolnego.
  • Trudno określić, jak będzie wyglądał powrót do szkoły. To może być dość stresujące, dlatego najlepiej umawiajcie się grupą swoich znajomych na określoną godzinę, żeby porozmawiać.

PAMIĘTAJ!    Wszelkie swoje obawy zgłaszaj od razu wychowawcy.

Zachęcamy, aby w  razie potrzeby umów się na spotkanie.

(9 praktycznych wskazówek nie tylko dla Rodzica❤ )

 

  1. Słuchając dziecka skup całą swoją uwagę na nim. Aby nic Cię nie rozpraszało wyłącz

telewizor i odłóż telefon. Pokaż dziecku, że rozmowa z nim jest dla Ciebie ważna, i że może

na Ciebie liczyć.

  1. Usiądźcie w spokojnym miejscu, tak aby nikt, ani nic Wam nie przerywało. Warto przyjąć

taką pozycję, abyście rozmawiając mogli być na tym samym poziomie i patrzeć sobie w oczy.

Kiedy będziecie blisko siebie rozmowa będzie bardziej komfortowa dla obydwu stron.

  1. Zachęć pociechę do rozmowy zadając otwarte pytania:

 „Jak się z tym czułaś/ czułeś?”

„Jak teraz się czujesz?”

„Czego wtedy potrzebowałaś/ potrzebowałeś?”

 „Czego teraz najbardziej potrzebujesz?”

 „Jakie widzisz rozwiązania tej sytuacji?”

 „Co by Ci pomogło?”

 „Kto mógłby Ci pomóc?”

 „Czego nauczyłeś się dzięki tej sytuacji?”

  1. Okaż empatię. Zadbaj, aby dziecko poczuło się wysłuchane i zrozumiane.

Kiedy dziecko opowiada o przykrym dla niego wydarzeniu, na przykład, jak inne dzieci nie

chciały się z nim bawić, możesz czuć potrzebę pocieszenia. To normalne, że chcemy, aby

nasze dzieci czuły się dobrze. Moim zdaniem warto jednak najpierw okazać dziecku, że

naprawdę rozumiemy co czuje. Dobrym początkiem może być zdanie „Słyszę, że jest Ci

przykro, bo chciałeś bawić się razem z nimi”.

 

  1. Powstrzymaj się od przerywania. Dzieci czują się ważne, kiedy słuchamy,

powstrzymując się od komentowania, dawania rad i wyrażania własnych opinii.

  

  1. Spróbuj spojrzeć na historię dziecka przez pryzmat jego doświadczeń, wieku i potrzeb.

Świat dziecka różni się od naszego, a dziecięce problemy mogą być równie przytłaczające i

stresujące jak nasze. Postaraj się nie oceniać i nie osądzać. Doświadczenie pokazało mi, że

pomocne dla rodziców może być skupienie uwagi, na tym czego dziecko potrzebowało lub

potrzebuje w danym momencie. Kiedy pociecha opowiada o tym, jak bardzo nie chce chodzić

do przedszkola czy szkoły, warto zastanowić się, czego tak naprawdę potrzebuje. Może

więcej swobodnej zabawy po powrocie do domu? Poczucia przynależności do grupy?

 

  1. Kiedy pragniesz wyrazić swoją opinię zapytaj o pozwolenie. Dzięki temu okażesz dziecku

szacunek i własną postawą dasz mu dobry przykład.

 „Chciałabyś/ chciałbyś, żebym powiedział/ powiedziała Ci jak to widzę?”

 „Masz ochotę usłyszeć jak wygląda to z mojej perspektywy?”

 

  1. Kiedy pociecha zwierza Ci się z popełnionych błędów powstrzymaj się od krytyki czy

kar. W moim odczuciu dzieci przyznając się rodzicom do własnych potknięć często czują się

przygnębione lub winne. Myślę, że najlepszym rozwiązaniem jest wtedy wsparcie dziecka i

zapewnienie, że jako ludzie popełniamy błędy i jest to całkowicie normalne. Zapytaj jak

można uniknąć popełnienia tego samego błędu w przyszłości, i jakie najważniejsze wnioski

można wyciągnąć z tej sytuacji. Zachęcam Was, aby po takiej rozmowie wspólnie zrobić coś

przyjemnego na poprawę humoru. Dzięki temu pokażecie dziecku, że kochacie go nie tylko

wtedy kiedy jest „grzeczne”, ale również wtedy gdy zdarzają mu się potknięcia.

 

  1. Zachęć dziecko do poszukiwania własnych rozwiązań. Uważam, że warto pokazywać

dzieciom, że postrzegamy je jako kompetentne, twórcze i odpowiedzialne osoby. Jest to

również świetna okazja, aby wzmocnić w dzieciach poczucie własnej wartości.

101 pomysłów na kreatywne spędzanie wolnego czasu [kliknij] >>>>>>>>>>>>

Artykuł